Jerzy Kuliński

WNUK NA POKŁADZIE (IV)

<img src="/att/Image/team/KWASNIEWICZ_Ziutek_2020.jpg" style="float:left;padding;" alt="" width="100" height="125" />Kolejny &bdquo;edukacyjny” felietonik Józefa &bdquo;Ziutka” Kwaśniewicza na temat  kształtowania zainteresowania maluchów żeglarstwem. Autor ma nadzieję, że prezentowany opis rejsu zatokowego z jednorocznym wnuczkiem przekona rodziców i dziadków, że to dobra droga. Tym razem jest o chłopcu. Żeglarstwo turystyczne bardzo się zmieniło i powinniście z tego korzystać w pełni. Miejmy nadzieję, że koronawirus zostanie wkrótce wygaszony. Pozostaną blizny, ale tak to już jest. Żyjcie wiecznie ! Don Jorge -------------------------------- Ten trzypokoleniowy rejs odbywał się w składzie: Paweł – 1 rok, mama – Małgorzata, tato – Piotr, babcia – Grażyna i ja - dziadek .   18 lipca – środa. Stoimy w Pucku, o wschodzie słońca śliczna pogoda. Dzieci przyjechały autem z Gdańska o 1030, powitaliśmy ich na gościnnej kei. Pawełek rozpoczął powolną adaptację w nowym dla niego miejscu. Niespełna roczne dziecko pierwszy raz przebywało na pokładzie, zatem doświadczenia z tak małym dzieckiem nikt   z nas nie miał. Jako najbezpieczniejsze miejsce uznaliśmy koję dziobową. Jacht stojący na cumach, poruszany falą co chwilę uderzał o nabrzeże. Siedzący na materacu roczny brzdąc był co chwilę wytrącany z równowagi i denerwując się nieznanymi zjawiskami przewracał się na materac. Początkowo bardzo się buntował, ale po pół godzinie wpadł w rytm i opanował problemy z zachowaniem równowagi, przestał też zwracać uwagę na harce jachtu przy nabrzeżu. Po zaspokojeniu potrzeb Pawełka wypłynęliśmy na Zatokę Pucką.    W czasie manewrów wnuk przebywał pod pokładem. Przy zachodnim wietrze 3 – 4°B postawiliśmy foka i rozpoczęliśmy ostrożną żeglugę w stronę Chałup. Pawełek mógł wyjść na pokład, gdzie w ramionach opiekuna bawił się szotem foka. Ten rejs to inauguracja obchodów jego pierwszych urodzin. Dziadek ma nadzieję, że w ten sposób zarazi wnuka swoją pasją. Na tę okoliczność Małgosia przywdziała jachtową koszulkę, a Pawełek został ubrany w marynarską bluzę. Tym czynem zyskała ogromną wdzięczność dziadka, teścia i kapitana. Gdy płynęliśmy kolejnym kursem w stronę Rzucewa, zwiększył się rozkołys. Nasz jubilat położony w dziobie smacznie spał, a kołysanie jachtu wcale mu nie przeszkadzało. <img src="/att/Image/202001/NIETOS_uczta.jpg" alt="" width="430" height="323" />       <img src="/att/Image/202001/NIETOS_zabawa_szotami.jpg" alt="" width="430" height="323" />    <div>Pierwszy posiłek Pawełka na jachcie.                                           Zabawa szotami foka bardzo angażowała najmłodszego załoganta</div> <div> </div> <div>.. <img src="/att/Image/202001/NIETOS_galowo.jpg" alt="" width="420" height="315" />   <img src="/att/Image/202001/NIETOS_sen_w_forpiku.jpg" alt="" width="430" height="323" /> </div>  Stroje galowe załogi i nasz przewodnik po Zatoce Gdańskiej.     Sen w koi dziobowej wydaje się bezpieczny. . Dopiero około 1500, gdy obudził się najmłodszy załogant, uruchomiliśmy silnik by stanąć w Pucku na poprzednim miejscu. Spacer w cudnej słonecznej pogodzie sprawił radość wszystkim. Po powrocie na łódkę odbyło się najważniejsze, czyli przygotowanie Pawełka do pierwszego w jego życiu spędzenia nocy na jachcie. Nasz wnuk, za najprzyjemniejszą jachtową zabawę uznał przekładanie z ręki do ręki szotów foka. Ta rozrywka <a name="_GoBack"></a>bardzo go zajmowała.   <div> .</div> 9 lipca – czwartek. Dla Pawełka ranek był radosny, śmiał się, raczkował po kojach i był bardzo ożywiony. Wnuczek doskonale zaaklimatyzował się w nowym miejscu. Po śniadaniu oddaliśmy cumy. Postawiliśmy żagle i w ramach poznawania Zatoki Puckiej postanowiliśmy odwiedzić Rzucewo. W czasie pokonywania trasy Pawełek bawił się szotami foka i wcale mu nie przeszkadzało, że dziadek z zachwytem patrzył na jego pierwsze żeglarskie prace. Z czasem przyszła pora snu w koi dziobowej, a my w tym czasie dotarliśmy do pływającego pomostu w Rzucewie. Po przebudzeniu Pawełek zjadł obiad i wszyscy poszli zwiedzać okolicę. Powrót do Pucka odbywał się w nieustającym, ulewnym deszczu. Załoga chroniła się pod pokładem, gdzie mały załogant bawił się z dziadkiem w wiązanie &bdquo;supełków”. W Pucku dzieci spakowały jubilata do samochodu i wróciły do Gdańska, a my z Grażynką rozłożyliśmy wszystkie mokre ubrania, aby do rana przeschły. Tak zakończył się pierwszy rejs rocznego Pawełka.   Okazało się, że tak małe dziecko doskonale i szybko przystosowuje się do jachtowych warunków. Koja dziobowa była dostatecznie dużym placem zabaw, wygodnym miejscem do spania i spożywania posiłków. Najważniejsze było nakarmienie i położenie spać o zaprogramowanych godzinach oraz pozytywne nastawienie obojga rodziców.   C. D. N. Pozdrawiam i zdrowia życzę Józef &bdquo;Ziutek” Kwaśniewicz s/y "Marzenie J." ============================================================== A to są wnuczęta Marka Białego Wieloryba Popiela <img src="/att/Image/202001/WNUCZETA_POPIELA.jpg" width="900" height="625" alt="" />   <span style="font-family:"Calibri","sans-serif";mso-ascii-theme-font:
minor-latin;mso-fareast-font-family:Calibri;mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi">

Drukuj Powrót

Komentarze

Brak komentarzy do artykułu